سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
88
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
عدّه طلاق چه بائن بوده و چه رجعى سه طهر است و عدّه وفات چهار ماه و ده روز مىباشد و عدّه وطى بشبهه نيز سه طهر مىباشد و شرح مبسوط هريك از اقسام عدّه انشاء اللّه در مبحث طلاق خواهد آمد . قوله : و لعلّه غلب عليها : ضمير در [ لعله ] و [ غلّب ] به مصنف ( ره ) و در [ عليهما ] به عدّه وفات و عدّه شبهه راجعست . قوله : و حرمت عليه : ضمير در [ حرمت ] به زن معقوده و در [ عليه ] به عاقد راجع است . قوله : بين العقد الدائم و المنقطع فيهما : ضمير تثنيه در [ فيهما ] به بطلان و تحريم راجع است . قوله : لاطلاق النصوص الخ : مؤلف گويد : از جمله اين نصوص حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 14 ص 344 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از عدهاى اصحاب از ، سهل بن زياد و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد جميعا از احمد بن محمد بن ابى نصر از مثنّى از زرارة بن اعين و داود بن سرحان از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام : و از عبد اللّه بن بكير از اديم بيّاع الهروى از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام فى حديث انه قال : و الذى يتزوّج المرأة فى عدّتها و هو يعلم لا تحلّ له ابدا . قوله : حرمت ان دخل بها : ضمير در [ دخل ] به عاقد جاهل راجع بوده و ضمير مؤنث در [ بها ] بمعقود عليها عالمة عود مىكند